بیماری HIV یک بیماری عفونی مزمن می باشد که از طریق تماس با خون یا ترشحاتی که حاوی این ویروس باشند، احتمال انتقال آن وجود دارد. انتقال بیماری همواره از انسان به انسان صورت می گیرد و فقط زمانی قابلیت انتقال بین دو نفر وجود دارد که یکی از آنها مبتلا به ویروس بوده و تحت درمان قرار نگرفته باشد.
معمولا انتقال بیماری از طریق تماس های جنسی غیر ایمن و نیز در بین معتادان تزریقی است.

در صورت ابتلای مادر باردار هم ممکن است ویروس نقص ایمنی انسانی، در طول بارداری، زایمان و یا شیردهی به نوزاد منتقل شود.
احتمال انتقال ویروس از طریق خالکوبی، تیغ های مشترک و حجامت های غیر بهداشتی نیز وجود دارد، هرچند، این احتمال بسیار کمتر است؛ چراکه اچ آی وی، ویروسی بسیار ضعیف است و ماندگاری آن در محیط خارج از بدن و در مجاورت هوای آزاد، بسیار کوتاه بوده و به سرعت از بین می رود.

نکته بسیار مهم این است که در صورتی که فرد مبتلا به اچ آی وی، تحت درمان با داروهای اختصاصی قرار گیرد، مقدار ویروس در خون و ترشحات وی کاهش یافته و پس از مدتی به صفر می رسد و به این ترتیب نه تنها بیماری در خود فرد مبتلا پیشرفت نمی کند، بلکه از انتقال به دیگران هم پبشگیری می شود.
بنابراین بسیار ضروری است که هر چه سریعتر افراد مبتلا، شناسایی شده و تحت درمان قرار گیرند تا بیماری در بدن فرد کنترل شده و انتقال به دیگران نیز متوقف شود.
اتفاقی که اخیرا در یکی از روستاهای کشور افتاده است، روند متفاوت یا عجیبی نیست و نباید تحت تأثیر فضای مبهم و احساسی، مانع از اقدامات مؤثر و عملی همکاران مراکز بهداشتی درمانی شد.
آزمایشات تکمیلی نشان داده است که مواردی که در ابتدا شناسایی شدند (خصوصا مواردی که بدلیل علائم بیماری در بیمارستان بستری شدند) سالها از ابتلای آنان گذشته است. بدیهی است که در طی سالیان، چون از بیماری خود اطلاع نداشتند ممکن بوده که در روابط جنسی/خانوادگی خود، باعث ابتلا همسر خود نیز شده باشند. در صورتی که زن مبتلا باردار شده بشد، احتمال انتقال به نوزاد نیز وجود داشته است.
روند معمول بیماریابی در این شرایط به این صورت است که با اطلاع از ابتلای یک نفر در خانواده، از سایر افرادی که با وی در تماس بوده اند نیز در صورت رضایت ایشان، آزمایش به عمل آید.
ضروری است که با کار بیشتر در زمینه آموزش و اطلاع رسانی و‌ تشویق مردم به انجام مشاوره و آزمایش اچ آی وی، نه تنها در این روستا یا منطقه، بلکه در تمام نقاط کشور، مبتلایان شناسایی شده و از موهبت درمان برخوردار شوند. درمانی که بسیار موثر است و در کشور ما به صورت کاملا رایگان و‌ محرمانه در اختیار افراد قرار می گیرد.